Camla uğraşanlar bilir

Kalemim; cam elması, dilim; sanat…

Sibel Ahmetler’in Instagram’daki tanıtım cümlesi bu. Bir ressamın kalemi yerine, camı çizen cam elması. Geri kalan her şey o çizgiden sonra başlıyor.

Bir paylaşımına ise şöyle başlıyor:

Camla uğraşanlar bilir… Ayrı bir sevdadır bu… Camın hallerine tanık olurken çok şey öğrenirsiniz…

“Sevda” sözcüğü bir uğraştan çok, vazgeçilmeyen bir bağlılığı anlatıyor. Hemen ardından “tanık olmak” geliyor: cam, yapılan bir şey olduğu kadar izlenen bir şey de.

Keskinlik ve hassasiyet

Cam hem keskindir hem kırılgan. Bir levhayı kesmek, önce üzerine bir çizgi çekip sonra o çizgiden kırmaktır. Çizgi tek seferde, kararlı çekilir; aynı yerden ikinci kez geçilmez. Parça elinizde başka yerden kırıldıysa, çoğu zaman sebep cam değil, acele olur.

Hassasiyet de camın kırılganlığından çok, ona gösterilen dikkatle ilgili. Kenarı keskin bir parçayı tutarken ya da fırından yeni çıkmış bir işi taşırken aceleye yer yoktur; el de göz de camın hızına uyar.

Sibel Ahmetler bu ikiliği korku olarak değil, çekim olarak anlatıyor:

Keskinliği ve hassaslığı bizi korkutmaz, aksine kendine çeker…

Sabır ve yeniden başlamak

Cam, Sibel Ahmetler’e göre en çok şunu öğretir:

En çok da sabrı öğretir size; yeniden başlamayı…

Yanlış kırılan parça yeniden kesilir. Fırında renk beklenenden farklı çıktıysa, bir sonraki denemeye o bilgiyle başlanır. Füzyonda fırın kapandıktan sonra iş bir bekleyişe dönüşür: cam ısınır, birleşir, sonra yavaş yavaş soğur; ani soğuma onu çatlatabilir. Beklemek işin dışında değil, içindedir.

Sibel Ahmetler 2020’de bir habere verdiği demeçte çalışmaların günler, bazen aylar sürebildiğini anlatmıştı. Haberlerde geçen bir sözü ise kısaydı: “Sabır işidir.”

Bakmak ve görmek

Aynı paylaşımda “denemeler” serisinden, uzun süre önce yaptığı bir çalışmaya da yer veriyor. Paylaşımda anlattığı şey, katılaşmış gördüğünüz camın eriyerek geldiği hâle tanıklık etmek. Cam sert bir nesne olarak başlar, ısıyla akışkan olur, soğuyunca yeniden katılaşır; ama artık başka bir şeydir.

Paylaşımın son cümlesi şu:

Bakmak ve görmek ayrı iki kavram.

Sabırdan sonra camın öğrettiği ikinci şey de bu olabilir: bir parçaya yeterince uzun bakınca, ilk bakışta görünmeyeni görmek.

Tanıtım yazısının devamı da aynı sevdaya bir davet gibi okunuyor:

Cam sanatlarının büyüleyici dünyasına hoş geldiniz…